Alweer een Proximus-slachtoffer

Ook Jan (88) is al zijn spaargeld kwijt door oplichters: “Vader is er kapot van”

Oplichters die zich voordoen als medewerkers van Proximus en Argenta hebben de laatste weken het ene na het andere slachtoffer gemaakt. Ook de 88-jarige Jan Tuerlinckx uit Leopoldsburg verloor al zijn spaargeld. “Hij is het vertrouwen in de mensheid kwijtgeraakt.”

 “Een paar weken geleden werd mijn vader opgebeld door een nummer dat schijnbaar van Proximus was”, zegt zoon Bert Tuerlinckx (60). “Een computerstem zei hem dat zijn simkaart te oud was en vroeg om zijn gegevens door te geven. Toevallig zat ik naast mijn vader, dus ik beval hem meteen om zijn telefoon neer te leggen.”

Maar een paar dagen later kreeg hij plots een mail van het mailadres ‘vlaanderen.be@gmail.com’. De inhoud en lay-out waren perfect nagemaakt. Mijn vader moest een bijlage openen en zijn gegevens invullen. Zo gaf hij onder meer zijn bankrekeningen door. Een paar uur later werd hij gebeld, zogezegd door een medewerker van Argenta. Die sprak over verdachte transacties op zijn rekeningen. Mijn vader moest enkele handelingen uitvoeren en onder meer via Itsme inloggen.”

Tegen het einde van het telefoongesprek voelde Jan toch nattigheid. “Achteraf checkte hij zijn bankrekeningen, maar het was te laat. Mijn ouders waren al hun spaargeld kwijt, 12.000 euro, door transacties van telkens 900 euro. Er stond nog 300 euro op hun rekening. Waarschijnlijk was dat te weinig voor de oplichters om over te zetten. De transacties gebeurden opnieuw naar een Portugese rekening, net zoals bij de andere slachtoffers.”

DIRECTE VERGOEDING

Boomerang is een hulporganisatie die slachtoffers van phishing helpt om hun geld te recupereren. “We raden slachtoffers aan om fraude meteen te melden bij de bank en bij Card Stop en altijd aangifte te doen bij de politie”, zegt Jean-Philippe Gakwaya, CEO van Boomerang. “Belangrijk is ook dat je de fraudedienst van je bank nog eens schriftelijk contacteert om de malafide overschrijvingen te betwisten en te vragen om een terugbetaling.”

“De Europese wetgeving beschermt klanten van een bank, omdat zij in een zwakkere positie staan”, vervolgt Gakwaya. “Ze hebben bijvoorbeeld niets te zeggen over de systemen die hun bank hanteert. De wetgeving schrijft voor dat de bank performante IT-systemen moet hebben om anomalieën en fraude te detecteren en te bestrijden. Maar hoe kan het dat er geen alarmbellen afgaan als er zoveel geld van je rekening wordt gehaald? Mogelijk is er een probleem met die systemen.”

“De wetgeving bepaalt ook dat als die systemen falen, de banken het verloren bedrag meteen voorlopig moeten terugbetalen aan de klant. Tenzij ze aanwijzingen hebben dat de klant zelf fraudeert, maar dan moeten ze dat doorgeven aan de FOD Economie. Veel banken halen ‘grove nalatigheid’ van de klant aan. Maar dat moeten de banken zelf bewijzen, en tot die tijd moeten ze het verloren bedrag terugbetalen. Zij moeten ook zelf bewijzen dat de IT-systemen correct werken.”

“Die directe voorlopige terugbetaling door de bank kan afgedwongen worden met een advocaat, maar vaak doen slachtoffers daar geen beroep op omdat ze net veel geld zijn kwijtgeraakt”, zegt Gakwaya. “Wij helpen hen zonder dat ze iets moeten betalen op voorhand. Enkel als er een resultaat is en de vergoeding is afgedwongen, vragen we een commissie van 30 procent. En we hebben al veel succes gehad: klanten die recht bleken te hebben op een vergoeding, kregen die vaak ook.”

HBVL 18/2 - O. Simons